Większe kotły opalane gazem mają odrębnie dostarczany palnik, a co za tym idzie to i ścieżkę gazową. Do najpopularniejszych producentów palników na rynku Polskim zaliczyć można Riello, Weishaupt oraz Saacke. Pierwszy rzut oka na palnik pozwala zidentyfikować markę palnika, to zupełnie podobnie jak z pompami. Założę się, że ty również momentalnie odróżniasz pompę Wilo od Grundfosa czy LFP, pewnie nawet nie musisz do niej podchodzić.

Palniki kotłów większych mocy zasilane są już średnim ciśnieniem, a więc z przedziału 1 – 5 bar (tak, pamiętam, że definicja średniego ciśnienia jest szersza, ale przedział ten podałem z praktyki).

Ścieżka gazowa palnika – na co należy zatem zwrócić szczególną uwagę przy projektowaniu?

Aspekt 1

Sprawdź ciśnienie gazu określone w warunkach przyłączenia wydanymi przez dostawcę gazu. Przykładowy zapis na poniższym zdjęciu.

Wartość ta jest szalenie istotna dla dostawcy ścieżki gazowej w celu jej poprawnego doboru.

Aspekt 2

Sprawdź, z której strony kotła planujesz montaż ścieżki gazowej, czy z lewej, czy z prawej strony kotła. Wynika to przede wszystkim z dostępnego miejsca i kierunku z którego podejdziesz instalacją gazową. Strona montażu jest istotna z uwagi na wyposażenie ścieżki gazowej w odpowiednim wykonaniu.

Aspekt 3

Gdy otrzymasz dobór ścieżki od dostawcy, nie wahaj się jej wrysować! Wysokość montażu ścieżki gazowej powinna być taka, aby podejście do palnika odbywało się bez zbędnych załamań. W typowych rozwiązaniach firm Riello i Weishaupt podejście do palnika jest od dołu. Swobodnie możesz więc założyć, że od przyłącza palnika odejdziesz kolanem 90 stopni do poziomu i to będzie poziom montażu ścieżki gazowej.

Typowy układ ścieżki gazowej przedstawiłem na poniższym rysunku – rysunek pochodzi z zeszytu “Info – Informacja na temat regulatorów ciśnienia” wydanego przez Weishaupt.

1 – kulowy zawór odcinający

2 – filtr gazu

3 – odcinający zawór bezpieczeństwa (SBV)

4 – regulator ciśnienia

5 – wydmuchowy zawór bezpieczeństwa (SBV)

6 – kompensator

7 – kołnierz redukcyjny (nie zawsze stosowany)

8 – manometr

9 – przewód wydmuchowy

10 – przewód oddechowy regulatora ciśnienia.

Rysunki poszczególnych komponentów powinieneś dostać od dostawcy

Aspekt 4

Pamiętaj o rurkach wydmuchowych! Są to elementy, o których często się zapomina w projektach, a są to elementy bardzo ważne pod kątem bezpieczeństwa.

W instrukcji regulatora ciśnienia sprawdź, czy wymagane jest wyprowadzenie przewodu oddechowego (poz. 10)  regulatora (poz. 4) w bezpieczne miejsce na zewnątrz budynku. Przewód ten pełni dwojaką funkcję. Po pierwsze ma umożliwić zasysanie powietrza do przestrzeni nad membraną regulatora. Druga funkcja to możliwość odprowadzenia gazu w przypadku pęknięcia membrany regulatora. 

Jak podaje w swoich wytycznych firma Weishaupt, to średnica tej rurki powinna być dostosowana nie tylko do średnicy przyłącza, ale również do jej długości wg. poniższej zależności:

DN15 – przy długości do 3m

DN20 – przy długości do 5 m

DN25 – przy długości powyżej 5 m do 30 m.

Drugi rurociąg wydmuchowy (poz. 9)  musisz koniecznie wyprowadzić od wydmuchowego zaworu bezpieczeństwa – poz. 5 na powyższym rysunku. Przewód ten ma za zadanie odprowadzić gaz ziemny w przypadku otwarcia zaworu wydmuchowego. Wylot z rurociągu bezwzględnie należy wyprowadzić na zewnątrz budynku.

Aspekt 5

Ujścia z rurociągów wydmuchowych zakończ bezpiecznikiem ogniowym – producentem takich bezpieczników jest np. firma Polde. Obrazowo tłumacząc, bezpiecznik ogniowy to zakończenie rurociągu z klapką przeciwdeszczową, która uchyla się przy wypływie medium z rurociągu. Działa to zupełnie podobnie jak wydmuch spalin z ciężarówki na amerykańskich filmach. Bezpiecznik, bezpiecznikiem, ale pamiętaj bezwzględnie, że od bezpieczników ogniowych wyznaczyć należy strefy zagrożenia wybuchem! Strefa w przestrzeni będzie miała różne wymiary, ale z całą pewnością będzie wyglądała jak stożek, którego środek podstawy znajduje się idealnie na wylocie z bezpiecznika. Szczyt stożka to z kolei środek kuli, która jest styczna do podstawy stożka. Promień podstawy stożka i promień kuli możesz obliczyć na podstawie standardu gazowniczego ST-IGG-0401 “Sieci Gazowe Strefy Zagrożenia Wybuchem Ocena i Wyznaczanie”.

Sposób wyznaczania strefy zagrożenia wybuchem od rur wydmuchowych omawiam w odrębnym wpisie.

Mam nadzieję, że dzięki powyższym wskazówkom projektowanie ścieżek gazowych stanie się nieco łatwiejsze.